Terwijl we nadenken over een eerste blog, gaan onze gedachten terug door de afgelopen jaren. Om jullie mee te nemen in onze voorbereidingen op ons vertrek naar Zambia, en om straks ook onze ervaringen te kunnen delen, beginnen we met een terugblik. Vandaar de titel van dit blog: wie zijn wij, wat gaan we waar doen en waarom, en per wanneer?

Wij zijn dus Lennard en Willemijn van Wijk, afkomstig uit de Alblasserwaard in het platte Nederland. We wonen daar met onze vier kinderen, Jasper, Ruben, Tamara en Wietse. Ons dagelijks leven was de afgelopen jaren, naast de drukte die bij een jong gezin hoort, stabiel en overzichtelijk. Lennard werkte overdag als IT’er met software voor bouwbedrijven en in de avonden binnen onze kerkelijke gemeente, Willemijn was fulltime thuismoeder (lees: gezinsmanager). We ervoeren Gods zegen in elkaar, in onze kinderen, in de gezondheid die Hij ons gaf en in het leven van elke dag; in werk, in de mensen om ons heen en in financiële stabiliteit. Toch, of misschien juist daarom, kwam regelmatig de vraag bij ons boven in de afgelopen jaren: we hebben zoveel van God ontvangen, hoe kunnen we dat aan Hem teruggeven? Hoe kunnen we met deze zegeningen dienstbaar zijn voor Zijn Koninkrijk en voor de nood in deze wereld?

Lennard diende al een aantal jaar binnen onze kerkelijke gemeente. Daar wisten we ons door God voor geroepen. Toch bleef bovenstaande vraag terugkomen en drie jaar geleden kwam ook het thema ‘roeping’ steeds opnieuw onder onze aandacht, door preken, gesprekken en Bijbelgedeelten. Biddend vroegen we ons af: ‘wat wil God dat we gaan doen?’ Tijdens onze vakantie in de zomer van 2023 woonden we een kerkdienst bij, in een voor ons onbekende kerk en met een onbekende voorganger, waarin de roeping van God aan Abraham centraal stond. In die dienst kwam diezelfde roeping heel duidelijk tot ons: “ga uit uw land, uit uw familiekring en uit het huis van uw vader, naar het land dat Ik u wijzen zal” (Genesis 12:1). Vanaf dat moment veranderde ons gebed in: “Als U wilt dat we gaan, dan zullen we gaan, ook als het betekent dat dit buiten ons eigen land is. Wijs ons Uw weg.”

En God heeft ons de weg gewezen, stukje bij beetje. Sommige momenten leek het spoor dood te lopen, een tijdlang lag het hele proces stil, maar uiteindelijk werd het voor ons duidelijk dat Zambia de plek is waar we ons op moesten richten. Veel mensen hebben in dit proces met ons meegeleefd en met ons meegebeden. Er waren momenten met veel zekerheid, momenten waarop God door Zijn Woord heel duidelijk tegen ons sprak. Er waren ook momenten van twijfel, zeker in de periode dat alles stillag en steeds alleen de boodschap ‘de Heere zal voor u strijden en u moet stil zijn’ naar ons toekwam. Er waren momenten van overgave: ‘als U het zegt, dan gaan we’. Er waren ook momenten dat we dachten: ‘dit is helemaal niets voor ons’ en zelfs ‘no way dat we dit gaan doen’. Maar door het hele proces heen maakte God ons bereid om Zijn weg te gaan.

Augustus 2025 kregen we de mogelijkheid om in Zambia kennis te maken met het werk wat daar gebeurt via de organisatie Operatie Mobilisatie. Daar vielen allerlei puzzelstukjes voor ons in elkaar en daar werd, naast de roeping die we ervoeren, ook ons enthousiasme voor deze plek geboren. Ons hart ging er open voor het werk wat er in diverse ministries (projecten) gedaan wordt; met kinderen, jongeren, vrouwen. Naast het delen van het Evangelie wordt er praktische hulp geboden zoals scholing, voeding en zelfredzaamheid.

Vanaf het moment dat we terug waren zijn we het officiële proces van screening ingegaan. Afgelopen december hadden we hiervoor alle stappen doorlopen en vanaf begin 2026 zijn we aan de slag met de echte voorbereidingen, waaronder het bepalen van een vertrekdatum en het aanvragen van onze visa.
We richten ons voor een vertrekdatum op het begin van de zomervakantie van 2026, half juli. We hopen voor die datum alles rond te krijgen, om vervolgens in Zambia een aantal weken met ons gezin te kunnen wennen, voor er per september een Bijbel- en cultuurtraining van twee maanden start en de kinderen vanaf dat moment ook naar school hopen te gaan (hierover later meer).

In de afgelopen jaren is het voor ons duidelijk geworden dat we dit werk niet alleen kunnen doen. Uitzending is een medaille met twee kanten: degenen die uitgezonden worden, en degenen die uitzenden. Die laatste groep is voor ons ontzettend belangrijk. Mensen die met ons meeleven, meedenken, meebidden. Wij zijn maar een heel klein schakeltje, één klein gezin voor zo ongelooflijk veel werk. Eén druppel op een gloeiende plaat. De energie en inzet van twee personen. Maar we weten en geloven: als jullie om ons heen staan in het gebed, dan zal het zinvol zijn. Jezus maakte van vijf broden en twee vissen voldoende voor een enorme hoeveelheid mensen. Ons weinige kan veel worden door het gebed en in Zijn kracht.

We zijn van plan om in de komende periode onze ervaringen te delen via dit blog. Als je je inschrijft voor onze nieuwsbrief blijf je automatisch op de hoogte. Welkom!